Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΚΗ ΣΤΗΝ ΡΕΝΑ ΒΕΝΙΑΝΑΚΗ (ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «Η ΓΝΩΜΗ», 11/07/2011)


1. Νοιώθετε...ως Γκοτζαμάνης με τρίκυκλο; Να πάμε αμέσως στα βαθιά....Τι λέτε αλήθεια για αυτό τον "πόλεμο" ανάμεσα σε κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ γύρω από τις επιθέσεις κατά των πολιτικών;

Πως μπορεί μια στενή και επιλεκτική μνήμη να αναστρέφει τα γεγονότα!!!
Πόσο εύκολα η σκοπιμότητα και η ενοχή μπορούν να θυσιάζουν ιδέες και μνήμες!!!
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι η Αριστερά αγωνίζεται για τα ύψιστα δικαιώματα της ανθρωπότητας, καθαρά και δυναμικά. Πάντα τους δρόμους και στα πεζοδρόμια. Με θυσίες αίματος.  
Οι προβοκάτορες και τα αποβράσματα του παρακράτους οδηγούν τα τρίκυκλα του θανάτου. Γκοτζαμάνηδες είναι αυτοί που αιματοκύλησαν πρόσφατα την πλατεία Συντάγματος. Είναι η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.  Το αίμα που χύνεται είναι των  πολιτών που αγωνίζονται για την ζωή τους, για τη ζωή των παιδιών τους. Είναι αίμα των Λαμπράκηδων.
Ο Γκοτζαμάνης, όργανο του παρακράτους της κυβέρνησης Καραμανλή, ήθελε να κόψει το νήμα της υπεράσπισης της ΕΙΡΗΝΗΣ με την δολοφονία του Λαμπράκη. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με παρόμοιες μεθόδους, θέλησε να κόψει το νήμα της υπεράσπισης της Εθνικής ανεξαρτησία και της λαϊκής κυριαρχίας, διαλύοντας το κίνημα της πλατείας. Με αίμα.
Αλήθεια ποιος πρέπει να νοιώθει Γκοτζαμάνης;

 2. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως έχουμε ακούσει ονόματα στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχουν διαψευστεί...

Δεν κατάλαβα; Τι νομίζετε ότι είναι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως είναι κεφαλαιοκράτες που κερδοσκοπούν στην καταστροφή της χώρας; Μήπως είναι πολίτες που γεννήθηκαν σε πολιτικό σωλήνα και δεν επηρεάζονται από την καθημερινότητα;
Όχι. Είμαστε πολιτικοποιημένοι πολίτες, ένα κομμάτι της κοινωνίας. Εκεί ζούμε, εκεί εργαζόμαστε και εκεί παλεύουμε. Δεχόμαστε και εμείς, όπως όλοι οι πολίτες, τη βία και την κοινωνική αδικία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.
Και βέβαια αντιδρούμε όπως όλοι.
Και βέβαια διεκδικούμε το παρών και το μέλλον όπως όλοι.
Αρνούμαστε να κλειστούμε στη θερμοκοιτίδα της απάθειας και της αφασίας και να περιμένουμε να μας δοθεί το οξυγόνο της ζωής ή να μας τραβήξουν το σωληνάκι του θανάτου.
Ναι, παλεύουμε με όλους τους πολίτες για τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ μας. Παλεύουμε με όλους τους πολίτες για τη ΖΩΗ μας. Παλεύουμε για ένα άλλο κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ο σεβασμός της ανθρώπινης φύσης και η ανθρωποκεντρική κοινωνία που ονειρευόμαστε αποτελούν τα βασικά στοιχεία της πολιτικής μας ταυτότητας. Αυτά τα στοιχεία είναι ασυμβίβαστα με την άσκηση βίας την οποία θεωρούμε βιασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. 



3. Να σταθούμε στην ουσία, στις επιθέσεις που δέχονται οι πολιτικοί, κυρίως από τα δύο μεγάλα κόμματα με έμφαση στο ΠΑΣΟΚ. Μήπως τελικά έτσι υποσκάπτεται το κοινοβουλευτικό μας σύστημα;
 Κυρία Βενιανάκη ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας.
Όταν καταργείς την δημοκρατία, την δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια και την περηφάνια μιας χώρας πρέπει να περιμένεις πολύ περισσότερα. Νομίζω ότι οι διαμαρτυρίες των πολιτών στάθηκαν σε κόσμιο επίπεδο. Σιγά, σκίστηκε το καλτσόν της Γκερέκου, τσαλακώθηκε το πουκάμισο του Πεταλωτή, δεν πρόλαβε να φάει ο Πάγκαλος και αυτά τα ονόμασαν « πολιτική βία»!!!
Οι αντιδράσεις των πολιτών, που υπερασπίζονται τα συνταγματικά τους δικαιώματα και αντιπαλεύουν το ξεπούλημα και την παράδοση της χώρας στους νέους κατακτητές, ουσιαστικά υπερασπίζονται το κοινοβουλευτικό μας σύστημα και την δημοκρατία.
Αντίθετα το κοινοβουλευτικό μας σύστημα κινδυνεύει από αντιλήψεις που θέλουν να διαμορφώσουν φοβισμένους και άβουλους πολίτες. Κινδυνεύει από επικίνδυνους πολιτικούς που δεν διστάζουν να επικαλεστούν τα τανκ για να επιβάλουν τις αντεθνικές τους πολιτικές.



4. Κάποιοι λένε ότι ο πόλεμος μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ μαίνεται για τους πράσινους ψηφοφόρους που απομακρύνονται από το κυβερνών κόμμα...
Είναι αλήθεια ότι η προσπάθεια σύνδεσης «επεισοδίων σε βάρος βουλευτών του ΠΑΣΟΚ»  με τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μια μάταιη προσπάθεια συσπείρωσης της βάσης του ΠΑΣΟΚ, σε μια περίοδο όπου οι δυνάμεις της αριστεράς συναντιούνται στους κοινωνικούς χώρους με τις δυνάμεις που απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ.
Αποτελεί ταυτόχρονα μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου συκοφάντησης του χώρου της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τον αντιδημοκρατικό και αντιλαϊκό κατήφορο της κυβέρνησης.
Παράλληλα η γκεμπελική τακτική της Κυβέρνησης αποτελεί μια σαφή κλιμάκωση της στρατηγικής της έντασης μέσω της οποίας ελπίζει στον έλεγχο των επικείμενων αντιδράσεων του φθινοπώρου που γνωρίζει ότι θα προκαλέσει το νέο μνημόνιο που ήδη συμφώνησε με την τρόικα.

5. Που πάμε αλήθεια; Οι αγανακτισμένοι υποχωρούν και μένει μόνο το...μεσοπρόθεσμο! Θα αντέξουν οι πολίτες; Θα τα ξεπουλήσουν όλα; Στη Ρόδο θα αφήσουν...τίποτα;

Τα ερωτήματα σας είναι η κραυγή της κοινωνίας. Είναι η κραυγή που βγαίνει από την εφαρμογή της πολιτικής του φόβου και της απογοήτευσης που θέλει να επιβάλει η Κυβέρνηση.  
Όμως όταν τον εργαζόμενο τον απειλεί το φάσμα της ανεργίας, όταν οι νέοι σκοτώνουν την ώρα τους στο facebook, όταν οι μικρομεσαίοι περνούν στη φάση της εξαθλίωσης, όταν ο τρόμος και η αβεβαιότητα κυριαρχεί στην κοινωνία, όταν η παιδεία και η υγεία μπαίνουν στο μνημονιακό κρεβάτι του Προκρούστη, δεν υπάρχει άλλη λύση παρά μόνο η δυναμική αντίδραση.

Το κίνημα της πλατείας απέκτησε στέρεες βάσεις. Το φοβούνται. Ξέρουν ότι δεν θα ξεμπερδέψουν εύκολα μαζί του.  

Η Ρόδος θα είναι το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα της ξεπουλημένης Κυβέρνησης. Ήδη την δημόσια περιουσία την βάφτισαν «ιδιωτική περιουσία του δημοσίου» για να μπορέσουν να την ξεπουλήσουν χωρίς διαδικασίες. Έχουμε τεράστια ευθύνη μπροστά σε αυτούς τους σχεδιασμούς.


6. Στη περιοχή μας παρατηρείται "άκρα του τάφου σιωπή"...Εκτός των ταξιτζήδων και στην αρχή με τους αγανακτισμένους, δεν κινείται φύλλο...Γιατί; περνάμε καλύτερα από τους υπόλοιπους Έλληνες;

Ξέρετε αυτόν καιρό των κινητοποιήσεων βρέθηκα πολλές φορές στην πλατεία Συντάγματος και πέρασα πολλές βραδιές σε πλατείες άλλων επαρχιακών πόλεων, ισοδύναμων της Ρόδου.
Συγκρίνοντας την δυναμική εκείνων των χώρων με τις αντιδράσεις στην πόλη μας, ένοιωσα μεγάλη απογοήτευση. Έγιναν και εδώ στην αρχή μερικές δυναμικές και μαζικές συγκεντρώσεις. Όμως είναι αλήθεια ότι η διάρκεια τους ήταν πολύ μικρή.
Δεν ξέρω κυρία Βενιανάκη, ίσως επαναπαυόμαστε σε αυτό που λέμε συνεχώς για την περιοχή μας ότι «είμαστε ευνοημένος τόπος από τον Θεό», ίσως πάλι να χρειαζόμαστε μια μαζική ψυχανάλυση. Πάντως όταν ξυπνήσουμε θα εκπλαγούμε από την πραγματικότητα. 


7. Παρά τα όσα έχουν γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ανεβάσει τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις; Φταίτε ίσως και σεις; Τι λέτε;
Εμείς αναγνωρίζουμε τα λάθη στη άσκηση της πολιτικής μας. Αναγνωρίζουμε ότι με την πολυγλωσσία μας απογοητεύσαμε παλιότερα τους φίλους μας. Τώρα όμως έχουμε μια σταθερή πολιτική στάση. Οι θέσεις μας για την κρίση δικαιώνονται συνεχώς.
Εκείνο όμως που μας ενδιαφέρει είναι η πολιτική στάση των πολιτών. Και αυτή την εποχή οι πολίτες όχι μόνο αμφισβητούν την πολιτική και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά την αντιπαλεύουν με δυναμικές κινητοποιήσεις. Υπάρχει στην κοινωνία έντονη πολιτική διαφοροποίηση. Πιστεύουμε ότι αυτή η πολιτική διαφοροποίηση θα βρει κομματική έκφραση στον ΣΥΡΙΖΑ.



8. Είναι λύση οι εκλογές;

Στα δημοκρατικά πολιτεύματα τα πολιτικά αδιέξοδα αντιμετωπίζονται πάντα με την προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία. 
Μέσω των εκλογών επιλέγονται οι πολιτικές που θα εφαρμοστούν και η εξουσιοδοτείται η κυβέρνηση που θα τις υλοποιήσει. 
Αλλιώς δημιουργούν κενά στη δημοκρατία και κανείς δεν ξέρει πως, από ποιους και με ποιόν τρόπο μπορεί αυτά να καλυφτούν. Η απειλή της δημοκρατίας με τα τανκ από τον Πάγκαλο είναι μια επικίνδυνη αντίληψη που θα έπρεπε άμεσα να απομονωθεί από την Κυβέρνηση. Ο σκοπός όμως αγιάζει τα μέσα. Έπρεπε με κάθε τρόπο να εκβιαστεί η συνείδηση των βουλευτών και να καμφθεί το κίνημα της πλατείας.
Τώρα αν με τις εκλογές έχουμε ή όχι αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό και επομένως και αλλαγή στην εφαρμοζόμενη πολιτική αυτό είναι η μεγάλη ευθύνη των πολιτών.


9. Υπάρχει και ο δήμος Ρόδου. Κάνετε, προτάσεις, κάνετε παρεμβάσεις αλλά δεν φαίνεται ...φώς! Ο Καλλικράτης τελικά μήπως ήταν αποτυχία;

Πέρασαν 6 μήνες από την εφαρμογή του νόμου «Καλλικράτης» και ο τελευταίος αισιόδοξος ...αυτοκτόνησε. Όσο κυλάει ο χρόνος γίνεται ολοένα και καθαρότερο ότι στόχος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι η κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και ο στραγγαλισμός των εργασιακών δικαιωμάτων. Για να πετύχει τον στόχο της έπρεπε να χτυπηθούν οι φορείς αυτών των δικαιωμάτων. Το δημόσιο και η αυτοδιοίκηση.
Μπορεί ο νόμος να περιέχει μερικά θετικά στοιχεία που όμως πρέπει να τα αναδείξουμε και να τα υπερασπίσουμε. Αυτό τον σκοπό υπηρετούμε με την κατάθεση συγκροτημένων προτάσεων.
Όμως κυρία Βενιανάκη «τα μεταξωτά βρακιά όμως θέλουν και επιδέξιους κώλους».
Δυστυχώς στο δήμο μας η πλειοψηφία είναι μακράν των απαιτήσεων της κοινωνίας. Λειτουργεί συγκεντρωτικά. Της λείπει η κουλτούρα της συζήτησης, της ανταλλαγής απόψεων, της δημοκρατικής διαλεκτικής, της ουσιαστικής διαβούλευσης και της τελικής σύνθεσης με τις άλλες παρατάξεις. Καθημερινά αποδεικνύει ότι, δυστυχώς, έχει κλειστά αυτιά και περιορισμένη όραση. Νοιώθουμε, κυρία Βενιανάκη, ότι ενώ τους μιλάμε Ελληνικά αυτοί ακούνε Κινέζικα.   
Δεν σας κρύβω ότι η απογοήτευσή μας είναι πολύ μεγάλη. Αναρωτιόμαστε για την σκοπιμότητα συμμετοχής σε ένα πειθήνιο όργανο, όπως είναι το σημερινό δημοτικό συμβούλιο, που έχει μετατραπεί σε μοχλό της υποχρεωτικής επικύρωση των αποφάσεων της πλειοψηφίας

Δεν θέλουμε ακόμα να μιλήσουμε για αποτυχία. Μιλάμε όμως για μεθοδευμένη και σχεδιασμένη ναρκοθέτηση του θεσμού της αυτοδιοίκησης.  

Εμείς θα δώσουμε την μάχη της διάσωσης και της αποκέντρωσης της αυτοδιοίκησης, γιατί την θεωρούμε ένα από τα μοναδικά  εργαλεία αντίστασης στην ξεθεμελίωση της χώρας.


10. Πως κρίνετε μέχρι σήμερα τη δημοτική αρχή;   

Άβουλη, άτολμη και αναποφάσιστη αφού, δεσμευμένη στις πολιτικές της καταβολές, δεν μπορεί να διαδραματίσει το ρόλο του καθοδηγητή της κοινωνίας και της αναπτυξιακής πορείας που έχει ανάγκη ο τόπος.
Γραφειοκρατική, συγκεντρωτική και φοβική αφού δεν συμβάλει στην ενεργοποίηση των τοπικών κοινωνιών και δεν αναπτύσσει την δημοκρατία και την τοπική αποκέντρωση με την μεταφορά αρμοδιοτήτων στις δημοτικές κοινότητες.
Γενικά είναι κατώτερη των προσδοκιών των πολιτών και των απαιτήσεων του νησιού μας.
Το χειρότερο όμως είναι ότι είναι μακριά από τις ίδιες της δυνατότητες της και δεν δείχνει και σημεία αντίδρασης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου